Ezeltocht bij de De Koperen Ezel in Epe!

Echt even samen!

Een tocht op een ezel, dat is wat iedereen ooit gedaan moet hebben!

Op een zonnige dag ben ik samen met mijn partner, Jerry en zoontje Frey van net één jaar, een
ezeltocht wezen maken bij de Koperen Ezel in Emst.

Toen we aankwamen stond er al een vriendelijke jonge man op ons te wachten met een ezel en een kar. “Deze is voor jullie”, zei de vriendelijke medewerker. We stonden wat vragend om ons heen te kijken. “Gaat er verder niemand met ons mee?” vroeg Jerry. “Nee, dat is juist het leuke van een ezeltocht bij ons” zei de medewerker. Vol enthousiasme keken we naar de ezel en de kar. We hebben er zin in!



De medewerker maakte de ezel los en begon wat te trekken aan de kar. Tsja, het gezegde is niet voor niets ‘zo koppig als een ezel’. Wanneer ezels geen zin hebben dan hebben ze ook echt geen zin. Uiteindelijk had de medewerker de ezel toch zo ver om te gaan lopen. Jerry en Frey namen plaats in de wagen en ik zou de ezel lopend begeleiden. We besloten de ezel een naam te geven, dat communiceert altijd net wat leuker. We noemde de ezel Sam. “Kom Sam, we gaan”. “Zorg dat je goed op de weg blijft” riep de medewerker ons nog na. “Als de ezel gras ziet, dan ben je een half uur
verder”.

Sam liep de eerste 20 passen zeer fanatiek, maar bleef na die 20 stappen midden op de weg stilstaan. Met geen mogelijkheid kreeg ik Sam met ons mee. “Kom Sam, toe maar” riep ik naar Sam, maar Sam verzette geen stap. We hebben vermakelijk staan lachen en mijn zoontje vond het
prachtig. Van smeekbedes tot serenades, ik kreeg Sam met geen mogelijkheid vooruit. Jerry nam Sam van me over en natuurlijk kreeg hij het wel voor elkaar om Sam te laten lopen. En hoewel het lopen met Sam heerlijk was, vond ik het ook niet erg om in de kar te gaan zitten. Mijn zoontje zat
op mijn schoot, het zonnetje scheen, er was een klein briesje wind en Sam liet ons de schoonheid van de Veluwe zien. De wagen hobbelde heen en weer, de rust, de wind en mijn zoontje die enorm aan het genieten was. Ook al zeiden we soms niet veel, toch waren we écht even samen. Wat genieten!



Opeens week Sam af naar rechts. “Oh nee, gras”. Sam had gras gevonden en vond het echt even nodig om hier van te eten. Ook wij stonden even stil en keken om ons heen. Wat een prachtige omgeving! Na weer wat smeekbedes en serenades besloot Sam toch weer met ons mee te gaan.

We hobbelde weer lekker door de natuur en ik verdwaalde in mijn gedachten. Ik hield Frey stevig vast en met Jerry fantaseerde ik over de toekomst. Weer bleef Sam stilstaan, maar stopte dit keer niet voor gras. We wisten niet wat er aan de hand was en probeerde Sam weer te laten lopen, totdat we flink wat gekletter hoorde. We gierde het uit van het lachen. Sam bracht ons vervolgens weer netjes terug bij de Koperen Ezel. Snel maakte we na de rit nog wat foto’s met Sam. Want in zo’n korte tijd zijn we toch wel een beetje verliefd geworden op ezel Sam en de Koperen Ezel.



Een ezeltocht is een absolute aanrader voor gezinnen die echt even samen willen zijn!

Wil je meer weten over de Koperen Ezel? Klik dan hier!

Lisanne Kooij
Go-Kids