Wandelen van Oostenrijk naar Italië

Op een stralende dag wandel ik vanuit Nauders naar Italië. Ik neem eerst de gondel omhoog naar Bergkastel en wandel vervolgens naar de Stieralm. De route staat duidelijk aangegeven. De paarse bordjes zijn de winterwandelroutes.

Vervolgens steek ik 2 pistes over en kom ik op een mooi en goed geprepareerd pad. Want het pad is dit jaar voor het eerst geprepareerd, een unicum. Dat loopt zoveel makkelijker dan als je het in de tiefschnee moet doen!

En daar komt de Plamort vlakte, wat een prachtig gezicht. Zo wijds, zo stralend wit met donkergroene bomen aan de zijkant en de zon die uitbundig schijnt. Je voelt je even helemaal vrij en in het wild.

Ik wandel deze route in totaal twee keer. De eerste keer is het een schitterende zonovergoten dag en de tweede keer is het bewolkt en snowy weather, waardoor de ruige pieken prachtig en een beetje mysterieus worden. Maar wat voor weer het ook is, deze route is altijd de moeite waard. Op de dag dat het sneeuwt ben ik de enige op het pad en op de andere dag zijn er nog een paar andere wandelaars.
Wat wel belangrijk is (en trouwens ook als je gaat skiën), is om je vooraf goed te informeren. Kijk dus op tijd op deze site om de weercondities te checken. En of de routes open zijn. Want als er lawinegevaar is zijn de routes natuurlijk dicht. Ga ook nooit van het pad af. Niet als je skiet en ook niet als je wandelt. Niet van het pad en niet off-piste. Veel te gevaarlijk zeker als er veel sneeuw bij is gevallen. 

Als je op ⅔ van de route bent, kom je over een heuvel heen en daar ligt het meer: de Reschensee oftewel in het Italiaans: Lago di Resia. 

Nu kun je twee dingen doen. Je kunt het reguliere pad naar beneden nemen. Of je kunt een iets kortere, maar steilere en uitdagendere route in de directe richting van het meer nemen. Deze route is niet geprepareerd en je zakt soms best diep in de sneeuw weg. Ik vind dit tof, maar je moet er wel van houden. Ik neem deze steilere optie naar beneden. Je komt dan uit in het dorp Reschen. De andere reguliere route is wel geprepareerd en daarmee kom je uit bij het meer.  
Ik loop een stukje rechtsom het meer heen en neem de lift naar boven. Een klein stuk door de sneeuw over de piste naar beneden en daar zitten mijn vrienden in een authentieke Italiaanse berghut. Er zitten er trouwens nog twee, maar dit lijkt ons de leukste. We bestellen spaghetti aglio e olio, lasagna en ook schnitzel. Daarna nog een Italiaanse jägerthee en allemaal een verrukkelijke espresso toe. De rest skiet naar beneden en ik pak de lift. Via de route onderlangs loop ik terug naar Nauders, waar ik uitkom bij de après-ski rondavel bij de lift.

Wandelen op woensdag met Andreas

Als je zin hebt in een makkelijke, relaxte wandeling kun je mee op een dagwandeling aan de overkant van het dal. In het hoogseizoen kun je elke woensdag met deze tour mee. Je verzamelt om 10:30 bij het dalstation van de Mutzkopf. Dat is de stoeltjeslift aan de overkant van het dorp, een minuut of 10 lopen. Andreas verwelkomt je en heeft voor iedereen die dat wil wandelstokken. Met je skipas neem je de stoeltjeslift naar boven en begin je aan de wandeling.

De tourguide

De gids is Andreas, een echte Oostenrijker: sympathiek en relaxed en vol kennis van mens en natuur. Ik denk dat hij vroeger docent was. Hij woont in Nauders, in het huis bij de lama’s.

De groep

Onze groep bestaat uit in totaal achttien personen, waarvan de meeste Nederlanders zijn, plus nog wat Duitsers en Fransen. De sfeer is gemoedelijk en vriendelijk. Iedereen heeft zin in een praatje en om samen te wandelen. Het is dus zeker ook prima om alleen mee te doen, want binnen no time ontmoet je andere mensen. Ik heb ontzettend leuke gesprekken gehad en als we elkaar later in het dorp tegenkomen raken we meteen weer aan de praat.

De route

Onderweg vertelt Andreas over de omgeving: over de bomen, bergen en meren. Op een gegeven moment komen we vlakbij de grens met Zwitserland. En hier moet je wel even opletten: want het kan zijn dat je mobiele netwerk automatisch het Zwitserse netwerk pakt. En als jouw abonnement niet geldig is in Zwitserland en je hebt je roaming aan staan, kan het zijn dat je extra kosten moet betalen. Dus in plaats van automatisch netwerk selecteren heb ik hem op handmatig gezet en een Oostenrijks netwerk aangeklikt. Dat werkt prima! 

Het hoogtepunt van de tocht is de Schwarzer See, ofwel het Zwarte Meer. Alhoewel het meer nu niet zwart is, maar wit. Alsof er witte deken overheen ligt en duizenden witte diamantjes schitteren in de zon. Samen met zijn assistent graaft hij hier een stuk sneeuw af om aan de hand hiervan te vertellen over het ontstaan van lawines. 

Eten tijdens de tour

Bij het meer tovert Andreas thermosflessen tevoorschijn, deelt hij bekers uit en schenkt hij voor iedereen een dankbare kop warme thee in. En hij heeft er zelfs Manner chocoladewafels voor iedereen bij. Opgewarmd en met nieuwe energie beginnen we aan de terugweg.

Op de terugweg lopen we over een langlaufpad ofwel loipe en eindigen we bij een authentieke alm: de Riatschhof. Je kunt hier alleen te voet of met de auto komen en je kunt er ook blijven slapen zie ik.

Je mag hier bestellen waar je maar zin in hebt, het is wel voor eigen rekening. Ik neem een warme huisgemaakt apfelstrudel met vanillesaus en slagroom met een groot glas bosbessenlimonade. 

Na het eten loopt de rest verder naar het dal en neemt de bus terug naar Nauders. Ik glij van de helling af en loop naar de gondellift, om daar in de Billys nog een drankje met mijn vrienden te doen.

Dat smaakt naar meer

Maar de apfelstrudel, käsespätzle en kaiserschmarren hier zijn zo lekker, dat ik besluit hier op de laatste zaterdag voordat we naar huis gaan, met zijn allen terug te komen. En net als eerder deze week wandel ik naar het en de kids love it!

We hebben inmiddels flinke trek gekregen van deze winterse wandeling. Dus op naar de Oostenrijkse lekkernijen bij het Riatschhof. We bestellen een Käsespätzle, Kaiserschmarren, biertje voor pappa, koffie voor mamma en twee glazen schiwasser voor de kids. 

Winterwandelen in Nauders is een aanrader. De geprepareerde paden zijn ideaal en de omgeving wonderschoon. Kortom, een relaxte manier om veel van de omgeving te zien. En na zo'n winterse inspanning smaakt het eten extra lekker, eet smakelijk!